w końcu ułożysz się w ten kształt, klucz

który otwiera oczy, zamyka noc w ciasnej

pościeli o piątej nad ranem tak mało jest

samej sobie do ofiarowania, warcaby

z kawy i papierosów, przed wyprowadzką

na drobne zakupy

w końcu ułożysz się w ten kształt pasujący

do każdej sukienki, ostre neonowe światło

przestanie kaleczyć, za ciężką kotarą

jak lśniąca jaszczurka, nim odejdziesz

wszystko co zbędne podepczesz, poszarpiesz

na kurz

w końcu ułożysz się w ten kształt, oddasz

te rzeczy których już nie znosisz, zbyt luźną

skórę na policzkach, wszystko co tak łatwo

przecenić, biegnąc wzdłuż wąskiej krawędzi

kalendarza, na kurs hiszpańskiego, flamenco

lekcje krzyku