Metry nawiezionej ziemi, martwy
konglomerat rozpadu ukryty pod zagonami
kwiatów wokół domu, użyteczny stan rzeczy
mnożą się, znikają, trwa zabawa w chowanego,
znaleźć czas, choć jest już za późno, poszukać
na allegro, armia lalek Barbie, w kartonach,
zbiorowych mogiłach. Czeka na nowe siostry.

Mężczyzna, dziecko, kobieta, martwy
konglomerat godzin, słów, emocji, ich braku
za domem rytmiczny trzask, pękają kręgosłupy
dębowych klocków, dziewczynka i telewizor
powierzają sobie sekrety różowych księżniczek,
niedługo będzie już kobietą, która tak bardzo
chce opowiedzieć o tym. Mówić nie słuchając.